alkohol

zmysły stępione
czuć nie mogę
nie chcę?

otępiały w kółko
chodzę po mostu
krawędziach zaprzeczając
prawom grawitacji

alkohol moją kochanką
przyjaciółką jestem
ofiarą

zgubiłem siebie znajdź mnie
znajdź mnie proszę bądź
moim
promieniem
słonecznym

empatia

deszcz krwi ja
nie mogę powstrzymać
go wszystko

wszystko wszystko jest
okropne ludzie
wbijają niewinnym nóż
w krtań a wcześniej

odcinają kończyny nożem
tępym
torturują

słyszę każdy krzyk każde wołanie o pomoc
czuję ich cierpienie

dajcie
żyć
wygnanym

śmierci droga

potrzebują

ludzie ciepła

bliskości pieniędzy słowa

dobrego

żyć nie mogą

bez miłości ja

ja już cię nie chcę,

gniew

płoniesz i
płonie twoje serce
krwawe

nie daj się opętać
weź
oddech
i wróć do żywych


proszę dla dobra ogółu

o brzozo

jestem drzewem
brzozą
z korą białą niewinną
i spróchniałym wnętrzem

z dziurami niewidocznymi

ludzie siadają w mym cieniu i się śmieją
a ja zaraz
padnę

nie widać we mnie

das Leben der Tod

naucz mnie

chmury zasłaniają jedyne słońce mojego życia
chcę kochać być człowiekiem dobrym
ale nie chcę czuć
bólu tępego w klatce piersiowej
i tego
niszczącego moją duszę niegdyś niewinną

więc wypieram
swoją osobowość
zakopuję
w najciemniejszych zakamarkach

ale nikogo to nie rusza

a ja


muszę nauczyć się żyć samotnie

*** (jestem sobą będąc...)

jestem sobą będąc
jednocześnie
kimś innym

jestem złem
dobrym

prowadzącym czyjś
odwyk
narkomanem

stróżem prawa
który je
łamie

nienawidzącym się
narcyzem

jestem
ciemnością która
została nazwana
światłem


eibhlin roushanak
światło jaśniejące

w tunelu
raczej
chyba